Mijn date

Moeiteloos laveer ik mijn busje door de drukke ochtendspits. Het is nog donker en het regent, mijn ruitenwissers zwiepen ritmisch mee op de maat van de muziek. ‘Shit de Langegracht is afgesloten’ bedenk ik mij als ik een rood wit hek zie opdoemen in de Pelikaanstraat, ‘dat wist ik. Ik pak de Haarlemmerstraat wel. Tis nog vroeg. Ik gok het gewoon’.

Ik rij beheerst door de winkelstraat die eigenlijk gesloten is voor motorvoertuigen. . Het is er al druk, niet met winkelend publiek maar het fietsers waaraan ik mij erger. De ergernis is wederzijds gezien de middelvinger die ik als ‘begroeting’ krijg van een fietser. Sorry hoor. Ik kan niet te laat komen op mijn afspraak. Je mag een mooie vrouw nooit laten wachten.

Intiem

Sinds een tijdje heb ik regelmatig contact met een dame. En het is behoorlijk intiem ook nog! Het is zelfs een tikje sinister vind ik. Een mooie vrouw, iets jonger dan ik en waarmee je echt een goed gesprek kan voeren ook. Ach, hoe gaat zoiets? Mensen komen op je pad. Soms spontaan soms niet.

Zo gaat dat in het leven. In mijn leven dan. Ik weet niet zo heel veel van deze dame. Ja sinds kort weet ik haar volledige naam en ik weet natuurlijk wat ze doet voor de kost. Zij weet alles van mij. Ik ben nu eenmaal een open boek en heb daar niet zoveel problemen mee. Ik heb ook niets te verbergen. Ik kan mijzelf aankijken in de spiegel, en hoef niet over mijn schouder te kijken.

Het feit dat ik niet zoveel van deze mysterieuze dame weet maakt onze ontmoetingen nóg spannender voor mij. Voor nu is het zaak dat ik niet te laat kom. Ik heb al iets te lang gedoucht vanmorgen. Ik wil goed voor de dag komen bij haar en uiteraard op tijd. Dus ik pak de Haarlemmerstraat.

Als ik de even later de kamer binnenstap wacht ze al op mij. Vriendelijk lachend vraagt ze. ‘Hoe is het’ ? ‘Nou ik heb best veel te vertellen’ antwoordde ik haar, ‘hoeveel tijd hebben wij’? Ze lacht op haar typische mysterieuze manier. Oh die lach en die grote ogen. ‘Kleed je maar uit alvast’ ik wil eerst even naar je been kijken, ‘ik las iets over een tatoeage op je been’.

Onderbroek

Ze weet echt alles van mij. Als ik mijn broek laat zakken vraag ik mij even af of ik wel mijn onderbroek goed heb aangetrokken. Het wil nog wel eens gebeuren dat ik hem binnenstebuiten aantrek. Ze ziet ook nog eens alles.’ Ze’ zit in mijn hoofd. Letterlijk. Tot twee keer toe is zij een dag bezig geweest om iets vervelends uit mijn hoofd te verwijderen. Zij mag dat. Zij kan dat. Zij kan en mag aan mij zitten.

Graag zelfs. Ik vertrouw haar, en heb inmiddels een zwak voor haar. ‘Ze’ is mijn behandelend arts. Professor zelfs .Onze ontmoeting is kort vanmorgen. Maar morgen zie ik haar weer. En volgende week. Ach soms zou je toch willen dat je iemand gewoon nooit meer zag. Hoe leuk die persoon ook is. Maak er een mooie dag van.

Geniet.

%d bloggers liken dit: