Spikkel III

Van zijn aanvankelijke gruwzaamheid is niet veel meer te bespeuren. Ja het is eenangstige kat. Ik heb inmiddels begrepen dat hij zijn eerste jaren moest overleven omdat er niet voor hem werd gezorgd. Vertrouwend op zijn intuïtie.De afgelopen dagen heeft hij voornamelijk onder een bed in de slaapkamer gelegen.Als het rustig is komt hij weifelend naar beneden en schiet dan onder de tafel.Hij wil wel. Het lijkt erop dat hij contact zoekt met mij. Het heeft tijd nodig. 

Balans

Ik denk wel dat wij elkaar iets kunnen geven in de komende tijd. Rust en balans.Beide hebben het nodig nu. Alles wat eens zo vertrouwd was is veranderd. We moeten wennen aan de nieuwe situatie, al weten we beide niet van elkaar dat we in een totaal veranderde en nieuwe situatie zitten. Misschien voelt hij het aan en probeert hij in zijn misère  met zijn oogcontact iets van troost te brengen. De wens der gedachte.  Ik heb inmiddels wel zijn nieuwsgierige kant gezien. Alles moet even besnuffeld worden. Katten zo eigen.Ook heeft hij een mystieke kant. Vreemd om zoiets te zeggen over een kat.

Vertrouwd

Het is raar. Terwijl ik deze zinnen aan mijn tekstverwerker toevertrouw is Spikkel langs mij j heen geslopen en op de bank gaan liggen. Voor het eerst.Rustig en vertrouwd bijna.Hij kijkt naar mij. Als ik hem vriendelijk toe spreek knijpt hij even zijn ogen dicht.Ik hoor hem spinnen. Zachtjes. Of is het verbeelding?Zijn gruwzaamheid is een façade. Als je de tijd neemt voor een ziel is die altijd dichtbij. In welke hoedanigheid of waar dan ook.  Ook die van je kat. Denk ik.

Zo genoeg diepte voor de dinsdagavond? Ik ga even naar de boksschool, even trainen, wat afleiding zoeken. Spikkel redt zich wel even alleen. 

Fijne avond.

%d bloggers liken dit: