Schooltandarts

Ik kreeg afgelopen week de vraag van een dame of ik weleens

echt enge nare dingen heb gezien mijn mijn werk.

“Nou nee.” Was mijn antwoord. Ik zie natuurlijk genoeg enge nare dingen,

maar dat ga ik niet uitdiepen met iemand die ik nauwelijks ken

tijdens een gesprek met een bak koffie.

“Q & Q was pas eng!” Antwoordde ik lachend.

De dame van in de dertig haalde vervolgens haar schouders op.

Nu we het er toch over hebben, over “vroeger”, is het misschien

leuk om het daar eens over over te bomen. Het is er goed weer voor me dunkt.

Gepest

Mijn lagere schooltijd. Een prachtige tijd waarin je je als leergierig

kind kunt ontwikkelen in een veilige, warme en evenwichtige

omgeving. Een solide basis opdoen waar je de rest van je leven profijt van hebt.

Herinneringen aan een leuke en gezellige leertijd.

Zo zou het moeten zijn.

Helaas. Mijn lagere schooltijd was niet zo leuk. Ik zag er anders uit en gedroeg

mij anders dus is was een mikpunt.

Oftewel ik werd gepest getreiterd en geziekt. Hoe je het ook noemt ik

was het bokje of haasje liever. Niet alleen op het schoolplein

maar ook op weg naar school was ik niet veilig voor mijn belagers.

Zoals elke volwassene zegt die hetzelfde heeft meegemaakt zeg

ik nu ook:

“Het heeft mij wel gemaakt tot de man die ik nu ben!”

Dat klopt ook wel. Ik ben een drukke onzekere en heel soms nog een beetje een

verdrietige man.

Schoolplein

Niet alleen op het schoolplein maar ook dus op weg naar school

werd ik gepest.

Ik liep ook altijd met gebogen hoofd ondanks dat ik behoorlijk op mijn

hoede was. Maar dat met gebogen hoofd lopen had ook voordelen hoor!

De dingen die ik gevonden heb joh! Dubbeltjes, kwartjes armbandjes en

zelfs eens een rijksdaalder. Vast verloren door een van mijn belagers.

Althans dat hoopte ik maar.

Op een gure herfst ochtend liep zoals elke dag naar school.

Bewust liep ik altijd langzaam zodat ik

dreigend gevaar in de vorm van pestkoppen aan zag komen.

Bijkomend voordeel was wel dat je “in de bel” aankwam en gelijk

naar de klas kon en veilig in je bankje kon gaan zitten.

Ik had het bijna zonder belagers gehaald die najaarsochtend. Gelukkig!

Ik moet zo’n honderd meter van het schoolplein vandaan zijn geweest,

en keek even op in de richting van de school.

angst

Toen zag ik het monster staan! De aanblik ervan deed mij sidderen!

Even twijfelde ik of ik rechtsomkeert zou maken. Rennen? Vluchten?

Hoe redde ik mij hieruit? Ik beefde echt van angst, tegelijkertijd

besefte ik mij ook dat er geen weg terug was.

Als deze wreedaard op het schoolplein stond

wist je dat je aan de beurt was!

De Schooltandarts!

Dit was pure horror!

Deze tandarts huisde in een soort camper. Nee geen leuk kampeermiddel,

maar een echte tandartspraktijk op wielen. Van alle gemakken voorzien.

Stromend water, goede verlichting en die vreselijke boor! Ken je dat geluid nog?

De arts was steevast een dame uit China die slechts twee zinnen in de

Nederlandse sprak. “Mond open” en “Goed poetsen hoor”! Verder kwam ze niet.

Maar boren en plomberen als de beste!

Weerloos angstig en machteloos lag je

dan in die behandelstoel. Overgeleverd aan de schooltandarts.

Een troost was wel, dat elk kind aan de beurt kwam. Pestkoppen niet uitgezonderd.

Maak er een mooie dag van!

%d bloggers liken dit: