LUMC

Goed gehumeurd stap ik de inmiddels vertrouwde behandelkamer binnen in het LUMC voor de laatste controle. Ik geef mijn arts een hand terwijl ik zeg  ‘ik geef je gewoon een hand want het mag weer’. De arts lacht zoals gewoonlijk vriendelijk naar mij en stelt en passant zijn nieuwe co-assistent voor.‘Ik ben de co-assistent vandaag’ zegt hij op serieuze toon. Ik kijk de kerel even aan. Hij lijkt te zijn weggelopen van de set waar de Adams Family gedraaid word. De gelijkenis met oom Fester is sprekend.

Stanley-mesje

‘Tering waar heb je die vandaan’ wil ik vragen aan mijn arts. Dit doe ik niet en antwoord beleeft: ‘Hallo ik ben Maurits de patiënt van vandaag’. ‘Heeft u het wel rustig aan gedaan na de operatie’?  Vraagt de arts als hij met een bezorgde blik naar mijn been kijkt.‘Nou nee ik ben met die open wond de Rijn in gedoken, heb de losse draadjes eruit gepeuterd met een Stanly-mesje, daarbij hadden zoek maten van mij een mooi veldje en ben ik gaan graven een week na de operatie. Tel daarbij op dat het super druk was met werk en ik gewoon de ladder weer ben opgegaan. Dus nee niet echt rustig aan gedaan’.

Ceberus

Dit had een eerlijk antwoord geweest. In plaats daarvan jok ik tegen hem. ‘Ja, ik heb de nodige rust genomen hoor’. Beide kijken naar mijn wonden in mijn gezicht en op mijn been. De arts legt uit dat het een groot en zichtbaar litteken blijft op mijn been. Ik leg de arts op mijn beurt uit dat ik van plan ben een tatoeage over de scheur te laten zetten. Een afbeelding van Cerberus de driekoppige hellehond lijkt mij wel iets. ‘Nee hè’ zegt de arts geschrokken.

‘Oh ja hoor’ ik ben serieus.. ‘Nou ik hoop dat je een grapje maakt’ lacht de dokter. ‘Co-assistent ‘Fester’ lacht enigszins geforceerd mee. Beide weten niet dat ik bekend sta vanwege mijn gebrek aan humor. Mijn goede humeur slaat alras om als de arts mij verwittigt dat hij mij begin Oktober graag terug ziet voor de volgende operatie.Ik wist van niets! Wat nou volgende operatie? Mijn bakkes is net weer een beetje in model voor zover dat nog mogelijk is.

Mike Tyson

Toen ik vorige maand uit narcose kwam leek het erop dat ik twaalf rondes tegen Mike Tyson had gevochten. Ik heb meer cosmetische ingrepen gehad dan Michael Jackson inmiddels. The King of pop is uiteindelijk gestorven als blanke vrouw volgens mij. Nota bene heb in twee jaar tijd tot drie keer toe de gezichtsherkenning van mijn mobile telefoon moeten resetten! Ik staar een beetje voor mij uit. Nu ben ik het die lacht als een boer met kiespijn. Wat een domper zeg!  Na mijn consult besluit ik een rondje door de stad te fietsen en kom dan weer een beetje tot bedaren. Het fietsen valt mij zwaar. Ik mis dan ook een pees uit mijn bovenbeen. Die pees zit nu in mijn snuit. Op het bevrijdingsplein haal ik even een lekkerbekje. Leiden, het blijft een mooie stad met daaraan verbonden een goed ziekenhuis met kundige heelmeesters.

Je moet er niet te vaak komen dat dan weer niet.

%d bloggers liken dit: