Valentijnsdag

Is de maand februari niet de meest depressieve maand die er is?

Februari heeft niets moois. De natuur aarzelt nog maar is nog steeds spreu. De zon is te fut en krachteloos om de dag fatsoenlijk te kunnen voorzien van licht. Laat staan warmte. Bomen dragen met moeite hun troosteloze, treurende takken, voor zover deze niet zijn afgebroken door een onstuimige storm. De gevluchte vogels zijn nog niet terug uit het zuiden.

bloemen

Mensen zijn moe, sacherijnig, blut en de winter beu. Blue Monday is een feestdag als je deze maandag vergelijkt met de hele tweede maand van het jaar. Het is ook niet zo gek dat aswoensdag in deze maand valt. Je weet wel: as zijt gij en tot as zult gij wederkeren. Leuk vooruitzicht zeg, gedenk te sterven. Uch! Dat wil ik niet. Ik wil voorjaar, bloemen in geuren en kleuren. Pluk de dag, vandaag én morgen.

cupido

Om de maand iets op te leuken bedacht men Valentijnsdag. De dag der geliefden. Aanvankelijk was het de dag waarop je je heimelijke liefde een attentie stuurde. Een bos rozen een lieve kaart of een doosje chocolade. Zo romantisch is dat zeg. Een kleine lieve beminnelijkheid ontvangen van iemand die je niet kent. Misschien heb je wel een vermoeden. Wie weet heeft Cupido net twee magische pijlen gericht op jullie harten.

Nou ik doe er niet aan mee. Ik ben net iets te gevoelig voor de liefde. Cupido weet dat ook.

kaart

Waarschijnlijk is de enig kaart die ik ontvang vandaag een schrijven van de belastingdienst. Nou ja het missive zit dan weer wel in een blauwe enveloppe. Dat is net iets minder erg dan zo’n witte kaart met een zwarte rand gehuld in een grijze briefomslag. Eerlijk is eerlijk.

Nee februari is niet mijn maand. Ik kan niets leuks schrijven over deze maand. Niets leuks? Nou ik zie een klein lichtpuntje dat wel, deze maand duurt gelukkig maar achtentwintig dagen!

Veel liefs,

Maus.

%d bloggers liken dit: