Spikkel IV

Mijn kat gaat ook al zo lekker zeg.

Niet alleen qua karakter is Spikkel veranderd maar ook zijn uiterlijk heeft een metamorfose ondergaan. Was het in oktober nog dé Adonis onder de huiskatten nu is begint hij meer en meer op een pelsrob te lijken. Mijn kat houdt er dan ook eigenaardige eetgewoonten op na. Zo heeft hij een voorliefde voor alles wat een beetje ‘spicy’ is. Afgelopen vrijdag heeft hij zich tegoed gedaan aan sambalboontjes met pittige rijst, de maaltijd die op het aanrecht stond wist hij in een onbewaakt ogenblik te bemachtigen. Na deze maaltijd heeft hij wel de hele avond zijn bek afgelikt. Dt zal hem leren. ‘Onvoorstelbaar, een kat die sambal lust’ zei Hester -voor wie een glas water al erg pittig is- toen ik het verhaal in geuren en kleuren vertelde.

buurtsuper

Spikkel krijgt alleen brokjes te eten die ik koop bij de lokale buurtsuper. Deze brokjes zijn van het huismerk en is het goedkoopste wat er te krijgen is. Enige tijd geleden vroeg ik mij af of hij niet te kort kwam aan de droge brokjes. Het is een jonge actieve speelse gezonde en blije kat.

-Zo die zin heeft veel weg uit een zin voor kattenvoer reclame-

Om een mogelijk tekort aan te vullen besloot ik bij mijn dierenspeciaalzaak vers -diepvries- vlees te kopen.

Thuis aangekomen sneed ik een stuk van de inmiddels ontdooide worst af. Het vlees zag er goed en zelfs lekker uit. Ik gooide een stuk in de etensbak en zette het voor het zwarte spook. Even rook hij er aan en keek vervolgens verbaasd naar mij. Mijn kat kan niet praten. Als ik hem iets vraag zegt hij niets terug. Maar zijn kop sprak nu boekdelen. ‘Lus ik nie’. Wilde hij zeggen. Vast ook op een toon waarop een verwend kind het zou kunnen zeggen die groenten voorgeschoteld krijgt.

mergpijpjes

Ach je probeert eens iets. De worst heeft alsnog een goede bestemming gekregen hoor. Niet elke kat is kieskeurig,

Het is bij mij thuis de zoete inval. Dagelijks komen er mensen langs. Spikkel palmt ze –charmeur als hij is- allemaal in. ‘Mag hij iets lekkers’ vragen de gasten dikwijls. Vervolgens halen ze iets uit mijn koelkast. Een brok kaas of melk net wat ik in huis heb. Gisteravond had ik eters. Er gingen er een paar lepels vanille ijs en een halve spuitbus slagroom naar binnen bij de kat. Dit tot groot vermaak van mijn gasten, en Spikkel uiteraard. Hij is ook gek op zoetigheid. Mergpijpjes, koekjes en zelfs bananenschuimpjes. Dat hij nog geen diabeet is en al zijn tanden nog heeft is een wonder.

poeslief

Vanmiddag kwam mijn zus langs. Dit is altijd een klein feestje voor poeslief. Mijn zus trakteert de kat op  hart, kipfilet of rundvlees. Met haar zoetgevooisde stem verleid ze de kater om elk klein stukje vlees uit haar hand te pakken met zijn pootje. Wat een Drama Queen zeg die kat!  Ja, dierenvriendin als ze is, zorgt ze dat mijn kat gezond eet. ‘Maus eet jij wel goed, let je een beetje op jezelf’? Het zou lief zijn als iemand het vroeg aan mij. Ach soms trakteer ik mijzelf wel op iets lekkers. Pittige rijst met sambalboontjes bijvoorbeeld…

Als mijn zus weg is ligt het heerschap tevreden uit te buiken op de bank. Ik moet weer rennen om op tijd bij mijn klant te zijn. In de drukte heb ik zelf nog niets kunnen eten. Ik zoek in de kast naar een pak mergpijpjes die in combinatie met een bak koffie als maaltijd naar binnen kan schuiven. Ik kan niets vinden.

‘Wat een leven zeg’, denk ik als ik kijk naar die verwende kat voordat ik de deur uit ren.

%d bloggers liken dit: