Hersenspinsels

Ik heb geen bucketlist. Maar ik heb wel een aantal van die ‘nog te doen dingen’ die rondspoken in mijn hoofd. Ken je dat? Nou ik ga wat van die ‘nog te doen dingen’ transformeren van hersenspinsels naar daden. Sinds een aantal maanden heb ik dat ‘Joy de Vivre’ gevoel weer te pakken. Het was een tijdje weg maar met wat aanwijzingen van iemand kan ik nu zeggen ‘I can tell all my lunatic friends i’m cured’. Dus bij deze, lieve vrienden.

Vandaag heb ik een afspraak gemaakt in een tattooshop. Ik laat ik wat nieuwe inkt in mijn lichaam lopen. Een tatoeage dus. Niet de eerste. Mijn eerste tatoeage heb ik laten zetten op school. Een klasgenoot had Oost-Indische inkt wat naalden en een stukje katoendraad geregeld en zou even in de wc ‘iets zetten’.

Henk Schiffmacher

Nou klasgenoot ‘Ing’ waande zich Henk Schiffmacher himself. Ik zie hem nog die naald omwikkeld met katoendraad en gedoopt in inkt mijn schouder in rammen. De letter ‘M’ moest het worden.

Nu hebben tatoeages een dingetje. Ze hebben een nogal blijvend karakter. Je kunt ze niet uitgummen als het eindresultaat je niet zint. Je raad het al zeker. Nu is die letter ‘M’ gelukkig alleen zichtbaar voor intimi. Het komt erop neer dat eigenlijk alleen Hester het ooit heeft gezien. Maar goed ook hoor.

‘Wat is het voor een karakter’ had ze nieuwsgierig gevraagd toen ze het voor de eerste keer zag.

Onzichtbare man

‘Nou ik zat destijds in het vreemdelingenlegioen en ik was op een geheime missie in de woestijn met mijn makkers. De avond voordat ten strijde trokken hebben we allemaal het symbool van ons regiment laten tatoeëren’. Antwoordde ik met een stalen gezicht.

‘Oh ja’ zei Hester, dat was zeker ook in die periode dat je die baby T-rex vrijliet in de duinen omdat hij te groot werd voor je terrarium. Was dat trouwens dezelfde woestijn waar je in die wensput viel waar die onzichtbare man in zat? Of kwam je die onzichtbare man tegen bij die wensboom’?

Hester kent mijn streken.

mijn lichaam

Goed ik laat een mythologisch dier zetten op mijn lichaam. Sorry Bon, ik weet dat je het ordinair vind. Maar het is een ‘to do’ dingetje. Het gaat een lange zit worden, een halve dag zelfs. Lekker hoor voor iemand met ADHD, maar ik heb het er voor over. Al mijn plaatjes op mijn lichaam hebben een betekenis. Met deze is dat niet anders. Ik ben niet de man die rondloopt met een tribal. Ik ben nu eenmaal geen lid van een stam. Ook een driemaster of een anker is aan deze landrot niet besteed.

Wordt vervolgd.

Fijne avond gewenst van een

Maus met het ‘joy de vivre’ gevoel.

%d bloggers liken dit: