Clyde

Ik heb vandaag even thuis mijn ramen gewassen met de tucker pole, je weet wel een lange steel met een borstel eraan.

Wacht dit is niet echt een goede openingszin. Ik ben sowieso niet van de openingszinnen.

Ik begin opnieuw.

Daantje -een vriendin van mij- zei ooit eens tegen mij ‘jij bent best in touch with your feminine side’. Ik kon er toen niet om lachen. Nog steeds niet trouwens. Ik moest er wel even aan terugdenken vandaag toen ik mijn ramen aan het wassen was. Weet je? Ik heb mijn ramen twee keer gewassen zelfs. Een keer met de borstel op steel dus en daarna nog even op de ouderwetse manier met een trekker en spons. Ik heb tevens alle sanitair even een goede beurt gegeven. Toen ik al zittend op mijn knieën de tegeltjes in mijn toilet afnam dacht ik bij mezelf ‘misschien moet ik ook eens zittend gaan plassen, Maus’. De raarste dingen haal ik mij deze week in mijn hoofd joh. Ook heb ik alle was weg gevouwen. De was gooi ik soms even op een berg om het later even uit te zoeken.

Dasty

De keuken heb ik een grote beurt gegeven met Dasty. Het hele huis heb ik gezogen en gedweild.

Ik heb alle geschiedenis en archeologie boeken in de kast geordend op tijdvak. Van prehistorie tot aan de tweede wereldoorlog. Ik had zoveel te doen dat ik lijstjes heb gemaakt van wat ik moest doen. Hell ik heb zelfs lijstjes gemaakt van de lijstjes. Ondanks de lijstjes raakte ik toch gedesoriënteerd in mijn eigen geordende huisje. Wat mankeerde mij plotseling toch? Ik was een gevangene van dwangmatig handelen. Verzetten ertegen was zinloos. Mijn lichaam wilde wel rust. Maar ik volgde mijn hart en die vertelde mij juist ‘Je moet doorgaan’. Daarbij heb ik ook maar dat gevoel van…wacht.

Als je als kind vroeger ’s morgens wakker werd op je verjaardag. Half slapend dacht je dan ‘er is iets leuks vandaag’ opgetogen dacht je vervolgens ‘oh ja ik ben jarig’. Dat gevoel. Ik kan een gevoel niet uitleggen. Deze week gierde er iets door mijn lichaam. Ik wist niet wat ik mankeerde. Ik zag alleen wel dat ik transformeerde van een ‘Action man’ naar ‘Assepoester’. ‘Maus wat is er toch met je’ dacht ik toen ik vermoeid op de bank plofte vanmiddag.

Linda

Naast de bank lag een exemplaar van het maanblad ‘Linda’. Vast eens verkeerd bezorgd door ‘tante post’. Quasi begin ik te bladeren in het blad.

Stomtoevallig viel mijn oog op een artikel. Ik begon het te lezen. Het artikel bleek een openbaring! Ineens kreeg ik antwoord op de vraag wat ik mankeerde. Ik was ook niet de enige, zo bleek.

Alles werd mij duidelijk na twee alinea’s te hebben gelezen. Het schoonmaken, het opruimen, leuke spulletjes kopen. Wat ik mankeerde had een naam zelfs.

Ik moest wel even wennen aan de gedachte. Ik durfde het ook aanvankelijk niet toe te geven. Want luister: ik ben nu eenmaal niet die doorsnee man. Nee, want naast die vrouwelijke kant waar ik kennelijk mee in verbinding sta ben ik ook nog best wel een man. Een Action man zelfs. Dat is niet een man die door de Action-winkel struint. Je weet wel die winkel met al die leuke hebbedingen en waar je altijd met een volle kar naar buiten gaat omdat…Nou laat maar.

vader of moeder

Enfin, het was moeilijk om toe te geven toen ik erachter kwam dat ik het had. Nesteldrang!

Ik heb dus datgene wat elk mens heeft als hij vader of moeder gaat worden. Ik ben vol verwachting van iets. Ik heb het eerder ondervonden. Alleen nu is er geen mensenkind op komst. Nee. Er komt een puppy bij ons wonen. Zaterdag komt ze. Ik wilde het even delen met jullie voordat ik de douche weer ga boenen.

%d bloggers liken dit: