Mijn huis in Spanje

Vrijdag is de leukste werkdag van de week. Voor mij dan hé. Niet omdat het de laatste dag van de werkweek is hoor. Als je zeven dagen per week werkt dan is er geen laatste werkdag van de week. Nee, het is puur vanwege de klanten die ik doe op deze zesde dag van de week.

Ik begin op vrijdag vroeg in Zoeterwoude op de ‘Rijneke’ en mag in de loop van de ochtend naar een grote diervoeder groothandel in Rotterdam. Om weer in de middag te eindigen in Zoeterwoude bij een metaalbedrijf. Stuk voor stuk erg leuke klanten.

Finest petfoods

Bij de groothandel in Rotterdam werkt een man die je door het hele bedrijf tegenkomt. Rob. Op de heftruck, de verkoopbalie en soms zie ik hem met een zaalveger de vloer in de hal nalopen. In elk bedrijf heb je wel zo’n man die alles oppakt. Rob is wel heel veelzijdig omdat hij ook nog eens belangrijke beslissingen neemt aangaande personeel en financiën van het bedrijf. Hij is namelijk de eigenaar en baas van de firma.

Grote bevlogen Rotterdammer, praatjes vullen geen gaatjes. Zijn overhemden hangen met opgerolde mouwen in zijn kledingkast. Zo’n type.

Een aantal weken geleden sprak Rob mij even aan tijdens het werk. ‘Ik lees je verhalen wel eens over je kat en je hond, ik moet er erg om lachen en vind het leuk om te lezen. Ik geef je wat voer mee voor je huisdieren. Kijk even hoe ze het er op doen. Misschien kan je er eens iets over schrijven’.

Mercedes

‘Oh ben jij die ene lezer’ merk ik droog op.

Ik kijk hem even aan en moet even nadenken over mijn antwoord.

‘Nou Rob dat werkt niet zo voor mij. Ik schrijf vanuit mijn hart. Ik doe namelijk alles vanuit mijn hart. Daarom heb ik geen huis in Spanje en rij ik niet in een Mercedes’.

 Het is de waarheid. Zou ik meer mijn verstand gebruiken dan…nou ja dan had ik in ieder geval een ‘zes nullen-bankrekening’ gehad. Bezield vertelt Rob verder over de herkomst van zijn producten. Ik krijg een les over  diervoeding om mijn oren, meer over het belang van goede voeding ‘dat moet toch jij weten als beoefenaar van de bokssport’ besluit hij. Dat ik soms dagen leef op twee pakken mergpijpjes en een fles cola gaat niemand iets aan verder. Oh oh Maus en zoetigheid.

Als ik klaar ben met mijn werk staan er twee zakken voer bij mijn busje. Een zak voor Spikkel en een voor Clyde. Het kwam eigenlijk precies mooi uit. Het kattenvoer was schoon op.

sukkeltje

Nu was Spikkel een beetje het sukkeltje, de risee van de straat. Tenniste onder de katten populatie. Hij heeft twee ‘slinger’ achterpoten wat mogelijk veroorzaakt is door slechte voeding en vitamine tekort in zijn jeugd, daarbij is hij ook niet helemaal tof in zijn bovenkamer. Ook iets uit zijn jeugd.

Hij was de risee. Want sinds een paar weken is Spikkel een beetje de bink van de buurt. Zo duld geen andere katten meer in zijn territorium. Met mooi weer ligt het heerschap in de voortuin te soezen. Zijn oogjes knijpt hij dan een beetje dicht, en rolt wat in het zonnetje. Zo uber schatzig. Tot, er een buurtkat langs loopt. Dan veert hij op en verjaagd hij die indringer. De fauna dunt hij ook vakundig uit sinds kort. Muizen, kikkers en gevogelte neemt hij voor mij mee naar binnen. Ik zet hem met prooi en al weer buiten. ‘Ga maar buiten spelen met je vriendje’ zeg ik dan. En dan Clyde. Arme Clyde. Als de pup langs de tafel loopt waarop Spikkel ligt dan duikt hij bovenop de hond. Letterlijk land hij op zijn kop. Krabben en bijten joh. Arme Clyde ondergaat het gewoon en doet niets terug. Wat nou pitbull?! Ik heb gewoon meelij met onze terror- terriër. Meelij maar er is ook nog hoop voor haar. Volgende week begin ik aan een nieuwe zak voer. Hetzelfde voer wat Spikkel krijgt maar dan voor honden. Wie weet.

Ik had lekker een vrij weekeinde en zat lekker in mijn huisje aan de kust. Ik ga nu mijn Mercedesbusje wassen en dan maar eens op huis aan. Morgen begint er weer een drukke werkweek. Nou ja tis ook zo weer vrijdag joh.  

Ik wens jullie een mooie week toe. Maak er iets van!

%d bloggers liken dit: